Als je een jonge hond achterna gaat
Die spelend voor je uit rent
Dan draaft hij door
Steeds verder van je vandaan
Hij vertrouwt erop
Dat jij hem volgt
Die hond is mijn blijdschap
Die van samen spelen op het strand
En nergens kwaad in zien
Ik ben hem kwijt
Ooit rende hij bij mij vandaan
Ik verloor hem uit het oog
Heb ik hem niet gevolgd?
Soms zie ik een stip in de verte
Soms iets dichterbij
Maar telkens verdwijnt hij weer
Waarom wacht hij niet op mij?
Is hij zelf naar iets op zoek?
Of is het dat hij mij opzettelijk ontwijkt?
Drijft mijn spanning hem op de vlucht?
Komt hij niet dichter bij
Omdat hij mijn angst voelt
Mijn angst voor alles buiten mezelf
Alsof het me bedreigt
En mijn veiligheid alleen bestaat
In eenzaamheid
Is het mijn angst
Die hem steeds verder drijft?
Kan ik de beweging omdraaien?
Dat hij weer bij me komt
Me vult met blijdschap
En zo mijn angst verjaagt?
Als ik nou eens heel stil ga zitten
En hem zachtjes roep
Zou hij zich dan omdraaien?
Naar me toe komen?
En kwispelen?